Naar mobiele navigatie

Kinder- en partneralimentatie

Kinderalimentatie
Ouders zijn beiden onderhoudsplichtig voor hun kinderen. Deze onderhoudsplicht duurt in ieder geval tot de leeftijd van 18 jaar en wordt verlengd tot de leeftijd van 21 jaar als een kind nog studeert of met werken onvoldoende eigen inkomen verdient om volledig in het eigen levensonderhoud te voorzien.


Kosten van de kinderen
Voor de vaststelling van kinderalimentatie (bij minderjarigen) is het rapport ‘Alimentatienormen’, ook wel genoemd het Trema-rapport, een richtlijn. Bij dit rapport hoort de tabel ‘Kosten van kinderen voor de vaststelling van kinderalimentatie’ dat samen met het Nibud is opgesteld. Hieruit blijkt dat ouders meestal een bepaald percentage van hun inkomen aan kinderen uitgeven.

Om welke kosten gaat het?

Het gaat bij deze kosten niet alleen om de kosten van eten, drinken, kleding, school en sport, maar ook om het aandeel in de huisvestingskosten, verbruik van gas, water en telefoon, verzekeringen en meer. Ook heeft het Nibud vastgesteld hoe dit budget over de kosten voor de kinderen wordt verdeeld. Aan de hand van de leeftijd van de kinderen en het netto-gezinsinkomen, worden de kosten van de kinderen vastgesteld. 

Alimentatieberekening

Nadat is vastgesteld wat de kosten van de kinderen zijn wordt bekeken welk aandeel beide ouders hierin hebben. Dit is afhankelijk van ieders draagkracht en hoe de zorg van de kinderen is verdeeld.
De advocaat of mediator kan een alimentatieberekening maken waaruit blijkt welke ouder welk bedrag aan kosten voor rekening hoort te nemen.
Ouders van de uitkomst van deze berekening in onderling overleg afwijken zolang de kinderalimentatie hierdoor niet te laag wordt vastgesteld. De rechter heeft namelijk de plicht om de overeengekomen kinderalimentatie te toetsen. Als het niet lukt hierover samen afspraken te maken, zal de rechter een beslissing nemen. 

Partneralimentatie 

In sommige gevallen zal - eventueel naast de kinderalimentatie - de meest verdienende partner aan de minst verdienende partner moeten betalen. Dit wordt partneralimentatie genoemd.Wanneer u besluit om uit elkaar te gaan als u getrouwd bent of een geregistreerd partnerschap bent aangegaan, ontstaat er mogelijk een alimentatieplicht. Deze alimentatieplicht duurt maximaal twaalf jaar, gerekend vanaf de dag van de officiële echtscheiding. Duurde het huwelijk korter dan vijf jaar en zijn er geen kinderen geboren, dan duurt de alimentatieplicht net zo lang als de duur van het huwelijk.

In de poltitiek wordt al lange tijd gesproken over een wijziging van de duur van de alimentatie welke beter aansluit bij de huidige maatschappij waarin - in principe, indien mogelijk - van volwassenen wordt gevraagd in eigen levensonderhoud te voorzien.
  

Behoefte en draagkracht
Om invulling te geven aan de alimentatieplicht is het nodig om inzicht te krijgen in wat de partner die eventueel aanspraak op partneralimentatie kan maken, nodig heeft (behoefte) en is het belangrijk te weten wat deze partner zelf verdient of zou kunnen verdienen. Daarnaast is van belang welke inkomsten en lasten de meestverdienende partner heeft (draagkracht).
Aan de hand van al deze gegevens kan worden vastgesteld welke bijdrage nodig is en wat betaald kan worden.
 

Alimentatieberekening
De advocaat informeert en onderzoekt welke oplossingen er zijn. Ook kan de advocaat alimentatieberekeningen maken. Ook hier geldt dat als het niet lukt om afspraken te maken, de rechter een beslissing zal nemen.

Bron: www.verder-online.nl